Okee, niet de beste kwaliteit èn met een lelijk watermerk eroverheen maar toch.... ik ben het die erop staat dus ik denk dat ik ook het 'recht' heb ze hier te laten zien.....

Hieke in actie! Ik weet eigenlijk niet precies op welk moment in de wedstrijd deze foto's precies gemaakt zijn (bahalve de finishfoto dus..) maar aan mijn gezich te oordelen was het beste er in ieder geval al af ! Haha!

 

   

Lieve allemaal,

 

Ik heb het gehaald!!! Een hele ervaring hoor.... wat een festijn.... en wat een toer! Gister heb ik hem gelopen; de marathon en vandaag ben ik weer thuis gekomen uit Berlijn.

Ik ben een tikkie stijf, dat wel. En met een dikke bloedblaar onder een nagel maar ach, verder nog heel.

Morgen ga ik een uitgebreider verslagje mailen èn de winnaar van het raden van de juiste tijd bekend maken.

Kan nu vast melden wat mijn tijd was. Namelijk: 3.58.00

Onder de vier uur dus!!! Mijn doel is behaald!!!

Snel een kort berichtje uit Berlijn: morgen is het eindelijk sover (huh? op so'n duits toetsenbord kan ik de s niet vinden....).

Ik ben er klaar voor. Een tikkie senuwachtig, dat wel maar dat moet ook natuurlijk.....

Sal er voor gaan!

Liefs voor iedereen die met mij meeloopt in gedachten!

Nog twee nachtjes slapen en ik ga! Vrijdagochtend vertrek ik naar Berlijn en nu puntje bij paaltje komt slaan de zenuwen ook toe.

Hoe zal het gaan, hoe zal het voelen, zal ik het halen (ja toch zeker) maar ook: hoe gaat het thuis? Gebeuren er geen gekke dingen daar, redden ze zich wel (ja toch zeker)... Nou ja iedere moeder zal deze gevoelens wel herkennen. Bij mij worden ze echter nog wat versterkt door het feit dat ik een vers geopereerd kind 'achter laat' waar ik me toch wel wat slecht onder voel. Maar dat kind (onze Lajo is maandag geopereerd. Zie: http://postmaatjes.punt.nl) wordt goed verzorgd door haar vader, opa en oma en andere hulpteams die ongetwijfelt voor handen zijn. Dat komt dus wel goed. Ik moet proberen me niet teveel zorgen te maken.

Ik ben er verder klaar voor. Ben niet verkouden (afkloppen!!!!!), heb geen pijntjes, ben fit!

Als de techniek me niet in de steek laat en ik bijvoorbeeld even ergens een computer spot in een internetcafé zal ik jullie allemaal op de hoogte houden.....

 

Ik ga m'm best doen!

 

Ik hoop dat het spreekwoord: 'een slechte generale betekent een goede uitvoering' niet recht evenredig inhoudt dat een goede generale een slechte uitvoering betekent want vandaag had ik de generale repetitie voor Berlijn.... 35 kilometer.... en die ging dus best goed!

Het was de laatste lange duurloop vóór de grote dag van de marathon (over nu nog maar twee weken!!!). Na vandaag wordt het trainingsschema langzaam wat milder en na volgend weekend, de laatste week voor de marathon, krijgen we helemaal veel rust. Rusten, goed eten, heel blijven.....

 

Maar om nog even terug te komen op de duurloop van vandaag: die ging dus lekker. Voor mij was het de eerste keer maar mede-lopers die al vaker voor een marathon getraind hadden kenden hem wel: het traditionele 'rondje Tjeukemeer'. 35 Kilometer lang maar èrg mooi! Het weer was perfect en deze keer was er een heus verzorgingsteam mee op de fiets. Drinken, gelletjes (niet voor mij!), bananen... alles zat in een kratjes achterop bij onze verzorgsters die trouw heen en weer pendelden tussen de verschillende groepjes die na een poosje ontstonden. De dames fietsten zich letterlijk een slag in de rondte!

Voor mij was het een tikkie jammer dat ik een groot gedeelte van de tippel alleen kwam te lopen. De snelle jongens (en okee Bea en Ria... óók twee meisjes) moest ik na zo'n 20 kilometer steeds verder laten gaan en de groep achter mij zat inmiddels wel èrg ver achter mij. Te ver om mezelf even af te laten zakken.

Op zich vind ik dat alleen lopen niet eens zo heel erg maar het is lekkerder om je een beetje aan iemand op te kunnen trekken als je even wat lastige momenten krijgt.

Gelukkig liet Hans zich vrijwillig even uit de voorste groep terugzakken om mij wat support te geven. Gezellig, want zo had ik weer wat te kleppen!

Echt heel moeilijke momenten bleven uit. Kleine pijntjes hier en daar verdwenen gelukkig telkens weer snel en blaren bleven achterwege (ik weet nu hoe ik tapen moet).

Het enige rotmoment was toen ik op ongeveer 33 kilometer even stil moest staan voor het oversteken van een drukke weg. Mijn benen liepen in recordtempo vol... AU!! Die laatste twee kilomters gingen dus ineens niet zo heel soepel meer. Maar ach....

We begonnen en eindigden bij Bea en Sietse waar we heerlijk in de watten gelegd werden met soep, broodjes, colaatjes en wat al niet meer en waar we even lekker de benen rechtuit konden leggen. Het zat er weer op.......

 

En nu zit ik met een rood, warm hoofd van de zon en een tikje zware benen (verder eigenlijk geen klachten) achter de pc om jullie allemaal even op de hoogte te brengen van mijn tijd...

Na drie uur en acht minuten (3.08.00) had ik de 35 kilometer weer achter me liggen.

Het geeft me goede hoop voor een respectabele eindtijd in Berlijn hoewel ik nergens op reken. Volgens mij zijn die laatste kilometers voldoende om nog even helemaal kapot te gaan bijvoorbeeld.

Maar weet je wat? Dat zien we dan wel weer! In ieder geval zie ik het wel zitten!

Ik blijf jullie op de hoogte houden..........

 

PS: Misschien volgen er ook nog wel wat foto's van vandaag......

Vandaag stond er eindelijk weer 'es iets heel anders op het programma: ik mocht namelijk deel uitmaken van het dames estafette team van onze hardloopgroep en meedoen aan de 10x10 km Relay World Challenge (officieus W.K voor estafette teams) in Winschoten (of all places).

Om half elf ging van elk team (er waren er meer dan 300!) de eerste loper van start. Ik mocht als vierde 'los'. Een tikkie gespannen en zenuwachtiger dan normaal omdat dit keer niet alleen een persoonlijk pr maar ook de eindtijd van het team op het spel stond maar éénmaal op weg vloeide de spanning weg en begon ik heerlijk te sjouwen.

Het was perfect loopweer en ik voelde me erg goed! Het ging lekker!! Er was veel publiek, veel muziek en veel gezelligheid langs de hele route en ik haalde veel andere lopers in. Altijd een fijn gevoel.. :-)

Tot de acht kilomter ging ik ook echt als een speer. Ik hoopte al heel stiekem een tijd rond de 45 minuut-nog-wat te kunnen gaan halen. Op 7 kilometer kwam ik door op 33 minuten. Tandje erbij dan maar? Maar helaas, na het 8 kilometer punt ging het kaarsje een beetje uit. De laatste twee kilometers gingen lastiger en uiteindelijk viel mijn eindtijd me toch een  beetje tegen: 48 minuten en 58 seconden. Hmmm... Oké, wèl weer een pr maar ik had gehoopt en eigenlijk ook wel een beetje gerekend op meer.

Maar volgens 'lopers die het weten kunnen' en mijn trainer was het eigenlijk wel logisch: als voorbereiding op de marathon doe je meer duurwerk en minder snelheidstraining. Bij vrijwel iedereen die volop in die marathontraining zit zie je dat de snelheid op kortere afstanden wat inboet. Een schrale troost.

Maar goed, voor het team was mijn tijd nog niet zo belabberd. Lange tijd leek het erop dat we misschien nog wel in de prijzen zouden kunnen lopen maar het schommelde in de ranking alle kanten op. Na iedere loopster stonden we wéér anders.... Uiteindelijk werden we (als ik het goed gezien heb) zevende bij de damesteams (en 64e over all) . Niet helemaal waar we op gehoopt hadden maar ook niet echt slecht gezien de door ons gelopen tijden..... Volgend jaar maar weer proberen!

Enneh... voor Athlon (de hardloopgroep) was het sowieso een geslaagd evenement: ons eerste herenteam veroverde de eerste plek bij de atletiekverenigingen en werd derde over all, het tweede herenteam eindigde als tiende over all. Van de dik 300 teams dus! Toch niet gek!

 

Wat de wedsrijd ook een leuk tintje gaf: hij ging gelijk op met het WK 50 en 100 km. We liepen dus samen met ultra lopers die dat hele pokkeneind in hun eentje liepen!!! En dat waren lopers (met hun verzorgingsteams) uit alle hoeken van de wereld. Een erg leuke sfeer!!

Maar wat een mafkezen, die ultra lopers. 100 km!!! Wie doet zichzelf zoiets aan?! Wat moet je daar wel niet voor trainen! Oeffff...... Ik denk dat voor mij de marathon voorlopig 'ultra' genoeg zal zijn!

 

Nu morgen nog even twee en een half uur duurlopen. Tralalala......

En daar was er alweer één vandaag; een lange duurloop. 32 km. dit keer.

Na een week (te) weinig trainen want door allerlei drukte (onder andere de bruiloft van mijn kleine zusje met haar lieve Edgar) en de voorbereidingen daarop kon ik niet echt aan mijn trainingsverplichtingen voldoen.

Voor wie weet hoe fanatiek ik toch stiekem wel een beetje ben zal het duidelijk zijn dat ik dat jammer vond.

Maar ach, die noodgedwongen extra rust was wel weer lekker voor het herstel van de blaar op mijn hak en die op mijn kleine teentje :-)

 

En vandaag ging het lekker! Ondanks of misschien ook wel dankzij de extra rust.

Nee, dat het goed ging was eigenlijk toch wel een klein wonder want naast het te weinig trainen was ook mijn overige voorbereiding niet echt volgens het boekje vanwege al het feestgedruis dit weekend. Laat ik zeggen dat ik misschien wat te weinig water gedronken had, toch iets teveel andere dranken genuttigd had en iets te weinig slaap had genoten....

 

De duurloop van vandaag vertrok vanaf mijn eigen huis en het was jammer dat er nogal wat loopmaatjes niet meekonden vandaag wegens andere verplichtingen want al zeg ik het zelf: de route was prachtig! Via zandpaden langs Vledderveen dan door het uitgestrekte bos van Boschoord verder door de bossen richting Wateren, over het Doldersummerveld (groot heidegebied) via Doldersum en Vledder weer terug richting Noordwolde via Wilhelminaoord, en de Spokedam. Daarna nog een klein lusje richting de Hoeve om de 32 km. vol te maken en... weer naar huis! Volgt je het nog?

Nou ja, het was in ieder geval mooi! En het weer werkte mee.

Heb lekker gedraafd, gezellig gebabbeld, geen klachten gehad van maag, blaren of andere ongemakken.

De gel heb ik gelaten voor wat 'ie was deze keer en heb me beperkt tot isotone sportdrank en een half banaantje halverwege. Ging eigenlijk wonderwel!

 

Ik ben weer blij maar inmiddels ook doodmoe! Een drukke week en weekend afsluiten met 32 km. rennen is ook niet echt slim wat dat betreft. Maar ja........

Kruip nu maar eens vroeg onder de wol en ga vanaf deze week toch mijn voeding en vooral drink-gewoonten maar eens een beetje aanpassen op de dingen die komen gaan.

Nog vier weken.........

Weer een lange duurloop vandaag. Samen met mijn loopmaatjes van de loopgroep dit keer. 30 Kilometer en ik heb het weer overleefd! Zelfs in een knappe tijd! Ruim binnen de drie uur en zonder erg kapot te zijn gegaan.

Het was ontzettend gezellig, dat in de eerste plaats! Daarbij was de route mooi en gevarieerd (met dank aan Ype), was de verzorging tijdens de loop en na afloop uit de kunst (met dank aan Ype) en was de heerlijke hot-tub na afloop het einde (wederom met dank aan Ype). Zucht.....

 

 

Dit keer géén last van stijve spieren in mijn nek of armen, geen duizeligheid of zware benen. Wel weer een blaar (shit!) en wat vervelender was: ik ben tijdens de tweede helft van de loop nogal beroerd geweest van een gelletje dat ik eens uit wilde proberen. In Berlijn moet ik straks immers toch iets van een energie boost kunnen nemen onderweg en ik moet uit zien te vinden wat ik dan het best kan nemen.

Maar goed, die gel was niet fijn! Ik vond het al een gruwel om in te nemen (een hap snot, ik kokhalste erover!) maar na een klein uurtje kreeg ik echt last van mijn maag!!!

Toen ik thuis mijn spullen opruimde was het vinden van de lege verpakking van het gelletje voldoende om op slag wéér misselijk te worden!

Maar eens zien hoe we dat op gaan lossen. Door oefenen (ik moet er eigenlijk niet aan denken) of door toch iets anders te verzinnen(?)

Meelezende lopers, hebben jullie nog tips?